( 1 ) در تفسير ثعلبى به نقل از غباية بن ربعى « 1 » - آمده است كه گفت : در حالى كه عبد اللَّه بن عبّاس در كنار چشمهء زمزم نشسته بود و « قال رسول اللَّه » مىگفت كه ناگاه مردى عمامه‌دار آمد . آمدن او موجب شد كه ديگر ابن عبّاس نگويد : « قال رسول اللَّه » [ تا اين كه آن مرد عمامه دار گفت : « قال رسول اللَّه » ] . ابن عبّاس گفت : تو را به خدا سوگند [ نقاب از چهره برگير . ] آن مرد عمامه از چهره‌اش برگرفت و گفت : اى جماعت ! هر كه مرا مىشناسد كه مىشناسد و هر كه مرا نمىشناسد من خويش را معرفى مىكنم . جندب بن جناده بدرى ، ابو ذر غفارى هستم و از پيامبر خدا با همين دو گوش خود شنيدم كه اگر دروغ گويم كر شوند و با همين دو چشم خود ديدم كه اگر دروغ گويم كور شوند كه على رهبر نيكوكاران و كشندهء كافران است . يارى خواهد شد هر كه او را يارى كند و به كسى كه ترك يارىاش كند يارى نخواهد شد .

--> ( 1 ) در نسخه « د » و « م » عباية آمده است .